Διαρκώς
κρατούσε στο ένα χέρι,
θυμάμαι,
ένα τρόπαιο.
Με το άλλο πάλευε
να το συντηρήσει γυαλιστερό.
Ηχηρά, διαβασμένα τα λόγια,
γύρευαν χειροκροτητές.
Από πότε δόθηκαν άδειες
για έργα υπογείων διαδρομών
που βγάζουν σε βάθρα
αφήνοντας αφανείς
άξιους της ζωής οδοιπόρους;
Και πόσοι απόμειναν άραγε
να κρατούν ουράνια τόξα
εξοντώνοντας βροχές τοξικές;
Κάτι τέτοιες στιγμές
που αναπάντητες μένουν οι ερωτήσεις,
που αναπάντητες μένουν οι ερωτήσεις,
σε σώζει μόνο η ανηφοριά
για του αμίλητου νερού την πηγή,
τη δίψα σου να σβήσεις
στης Σιωπής την Αξία.
![]() |
Laura Zalenga Photography |
Δεν υπάρχουν σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου
Η ευγένεια είναι αρχή .