Πότιζε το μελάνι
μέχρι
που έπιανε βυθό.
Μα οι λέξεις,
περιέργως,
αναδύονταν.
σα να μην έφτανε αυτό,
τις έκλεβε ο βοριάς
και σ' αναλφάβητους
κλειστούς ορίζοντες
με θράσος τις σκορπούσε.
κι όλο και θύμωνε...κι όλο και φρέσκο πότιζε.
 |
| 1000+ images about Visual Poetry on Pinterest |
