Σα να ξεχάστηκε ο ήλιος
στο θρόνο του,
ήρθε ο άνεμος
και τον προγκά.
Μα φύλλα στεγνά
μοναχά
καταφέρνει να στροβιλίζει,
την έμπνευσή μου
αλλαχού
να την παρασέρνει,
τον έρμο
το στοχασμό μου
να τον λυγά.
Κιότεψαν κι οι αγέρηδες πια.
