Ποίηση~ Ελένη Μαρθάρη: Κήπος ~ Ελένη Μαρθάρη

Πέμπτη, Ιουνίου 18, 2026

Φυτεύω μόνο/

Φεύγω πριν βγει το άνθος/

Μέγας Νάρκισσος/

Τέλεψε πάλι το μαύρο ποίημα. Έχω ήδη στρέψει το μάγουλο γι άλλο ένα χαστούκι. Καιρό τώρα σώθηκαν τα χειροκροτήματα. Πονάνε οι Αλήθειες. Κι ο πόνος γλυκαίνει όταν τον επιστρέφεις . Φεγγάρια, αστέρια και θάλασσες ταξιδιάρες μου την έχουν στημένη. Σχεδιάζουν το τέλος μου. Άγρια κύματα θα με ξεβράσουν σε νύχτα αφέγγαρη κι άναστρη. Θα μπω στη λίστα των αγνοούμενων. Θα ψάχνω - μάταια - κάποιον απ' τους ομοίους μου. Ανατολές απαστράπτουσες - θα υποθέσω - πως τους παρέσυραν. Τι κι αν έγραφαν μαύρα ποιήματα ;

Σελίδες

Πέμπτη, Ιουνίου 18, 2026

Κήπος ~ Ελένη Μαρθάρη

Δεν υπάρχουν σχόλια :

Δημοσίευση σχολίου

Φιλοξενία*

Ιστολόγια φίλων*