Ποιο τάχατες
της αντοχής το όριο
έσω απέθαντη
μία αγάπη για να κρατήσει;
Και πόση ακόμη στάση αναπνοής
αλλού η καρδιά η κουρασμένη
μη φτερουγίσει;
Κάτι σαπίζει εντός μου αργά , αλλά σταθερά.
Και η ζωή πανικόβλητη
δραπετεύει ευκαιρίας δοθείσης.
Ξεγλιστρά από σήψης ρωγμές.
 |
Katia Chausheva Photography |
Δεν υπάρχουν σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου
Η ευγένεια είναι αρχή .