Κάθε που νύχτωνε
τ' ακολούθαγα μαγεμένη
και μαζί του ξάπλωνα.
Κι εκεί στο φευγιό μου,
λίγο πριν την Αυγή,
ξωπίσω μου έτρεχε
τον αποχωρισμό μας
ανήμπορο να βαστάξει.
Έτσι νόμιζα..
Ποιος να μου το 'λεγε
πως ασημένια κάγκελα
κάρφωνε γύρω μου
και το δρόμο του χρυσαφένιου Ήλιου
μόνο ήθελε να μου κρύψει ;
Ασύστολα με ξεγέλαγε..
![]() |
Photography Katharina Jung |
Δεν υπάρχουν σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου
Η ευγένεια είναι αρχή .